Nieuws

Ingrid van der Weegen

 

Onze Maagd

 

Banken maakten plaats voor zachte stoelen.

Gebeden doordrenken het gesteente rondom en

echoën na, als de laatste gast is vertrokken.

-

Als een in het wit gesluierde godin

bloeit ze op tijdens ieder ochtendgloren

en als de violen worden gestemd of kelen geschraapt

komen in haar de mensen samen.

-

Gesteund door haar solide fundament,

een fundament door mannenhanden gesmeed

biedt ze een podium, waar ruimte is

voor een gebed, een lach, een traan.

-

Onze Maagd blijft verbinden,

ook als het doek valt en lampen doven

en de symfonie tussen licht, geluid en kleur tijdelijk verstilt.

-

In al haar schoonheid, door velen geprezen

opent ze gastvrij haar transparante deuren

en draagt ze iedere door creativiteit gevoede vlam,

op subtiele wijze, tot de hoogst haalbare niveaus.

-

Een theater met een historisch hart, een hart,

dat nog lang zal verwarmen

en als de zon haar kleurrijke ramen vindt

dan pas aanschouw je de magie van haar ingetogen charme.

---

Theater De Maagd

"Van Kerk naar Theater"

 

 

Cees Meijer Directeur Theater De Maagd

 

"Toen ik het verzoek kreeg om het gedicht 'Onze Maagd' voor te lezen en in ontvangst te komen nemen tijdens de presentatie van de gedichtenbundel van Ingrid was ik enigszins verrast. Dat Theater De Maagd voor veel inwoners van onze stad een plaats is waar veel herinneringen liggen hoor ik als directeur wel vaker. Het feit dat Ingrid hier zo'n mooi gedicht over heeft geschreven raakte me bij het lezen enorm... Een gebouw, hoe speciaal ook, zo treffend weer kunnen geven getuigt van vakmanschap. Tijdens de presentatie bleek ook hoezeer de aanwezigen door de gedichten en andere creatieve uitingen van de familie geraakt werden. Het gedicht krijgt in elk geval een speciale plek in ons theater en ik wens ons allen nog vele gedichten van Ingrid toe!"

Dichtbundel Gedichterbij

( Roparun 2015 )

Verbindende kleuren

 

Verbindende kleuren

leiden mij naar steden en dorpen,

en door straten en over pleinen.

-

Vandaag

ren ik aan één doel niet voorbij.

Want het doel, waarvoor ik ga ...

-

Leeft in mij.

----

Ingrid van der Weegen.

Mijn levensweb

 

Ik heb een stevig web gebouwd.

Draden gesponnen, nog sterker dan staal.

Met opgeheven hoofd

heb ik mijn lasten gedragen

en gehuild heb ik, ver uit het zicht van jullie allemaal.

-

Ik heb gedragen wat ik kon dragen.

Ik spon er gewoon nog een paar draadjes bij.

Nu ben ik moegestreden.

Mijn lichaam doet pijn.

-

Ik hoop dat mijn levensweb,

een labyrint van ragfijne staaldraadjes

opgebouwd door liefde, trouw en

een eindeloos begrip,

nu tijdens mijn laatste levensfase

een solide vangnet is.

-

En ik, gedragen door liefde,

met opgeheven hoofd,

mijn laatste taak volbrengen mag.

-----

Ingrid van der Weegen

 

Roparun werkgroep Carpe Diem.

Teksten en afbeeldingen voor op de kaarszakken